Om kwart voor acht verlieten we Klintholm Havn op weg naar Ystad, een
afstand van 56 Nm. De lucht was weer loodgrijs, maar gelukkig geen
mist en regen. Ook stond er weinig wind. Op motor en grootzeil voeren
we langs de indrukwekkende kliffen van Mons Klint, die in de
heiïgheid er mysterieus uitzagen. Niet veel later werd de lucht
donkerder en doken we alsnog de mist in. Op de AIS en radar zagen we
dat twee veerboten ons passeerden. De een tegemoet komend van het
Zweedse Trelleborg op weg naar het Duitse Rostock. De ander precies
in tegenovergestelde richting. Even later klaarde de mist enigszins
op en begon het te regenen. In de verte passeerden we twee Offshore
Platforms en een vrachtboot dat voor anker lag. Om kwart over elf
kregen we onverwachts een verstekeling aan boord, een klein vogeltje
ter grootte van een roodborstje, maar dan met een geel borstje (een
geelborstje misschien?; bij nadere analyse achteraf vermoedde we dat
het een spotvogel was, die komen in Zweden tegenwoordig nogal veel
voor), landde op onze boot, eerst op het voordek, maar kwam langzaam
maar zeker naar achteren en vloog op een gegeven moment de kuip in en
ging zelfs even boven op de schipper zitten om daarna bijna onze
kajuit in te vliegen. Dat laatste vonden we geen goed idee en
probeerden dat te voorkomen, want op een vogelboodschap in de kajuit
zitten we niet te wachten en krijg die vogel er ook maar weer eens
uit. De vogel begreep onze actie en na nog even op het voordek te
hebben gezeten, was de vogel weer gevlogen. Halverwege vervingen we
het gastenvlaggetje van Denemarken voor die van Zweden. Om half twee
doken we weer de mist in. Even over vieren kwamen we in dichte mist
in Ystad aan. Onze Carina moest haar dorst weer lessen met diesel,
maar het havenkantoor bleek al gesloten. Pas om zeven uur de volgende
morgen was het kantoor weer geopend, zoals een vriendelijke Zweedse
schipper, die met zijn zeiljachtje ook in de haven van Ystad lag, ons
vertelde. Even later kwam het zeiljacht Xciting binnen, die achter
ons lag in Klintholm. Ze meerden weer dichtbij ons af en vertelden
dat ze het wel even gezien hadden en klaar waren met het mistige
weer. Ze gingen met hun boot in Ystad achterlatend weer even op en
neer naar Amsterdam. De mist trok omstreeks zes uur weer enigszins
op. Het was al met al een vervelende koude mistige overtocht. Morgen
maar weer bekijken hoe het weer er dan uit ziet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten