






Het was warm vandaag, maar weer een mooie dag. Vanaf Stockholm is het op een
paar onweersbuien na schitterend weer geweest. Vandaag bezochten we
Koldkrigsmuseum Stevnsfort. Het fort ligt 2,5 km ten noorden van onze ligplaats
tussen de plaatsen Rødvig en Højerup. Het is uitgehouwen in Stevns Klint, een
reeks kliffen van krijtgesteente. In 1953 in volle Koude Oorlog tussen het
Westen en Rusland werd in het krijtgesteente in het grootste geheim door de
Deense overheid een ondergronds fort, genaamd “Stevnsfortet” gebouwd met 1,6 km
gangen, waarin commandocentra, leefkwartieren, munitiedepots en zelfs een
ziekenhuis en een kapel waren ingericht. Het hele fort bevond zich 18 tot 20
meter onder de oppervlakte. De afzettingen van Bryozoa (mosdiertjes) in het
krijt maakten dat de krijtrotsen een hoge resistentie hadden tegen de kracht
van conventionele en nucleaire wapens. Het fort was in gebruik tot 2000. In
2008 werd het fort van Stevns voor het publiek opengesteld als Koude
Oorlogsmuseum. We verlieten de haven om tien uur en na een wandeling van 2,5 km
kwamen we bij het museum aan. Pas om half twee konden we met de “Guided Tour”
mee, omdat de vorige rondleidingen al waren volgeboekt. Na eerst buiten alle
militair materieel, waaronder raketinstallaties, tanks, commandoposten, etc. te
hebben bekeken, gingen we met een gids onder de grond in het gangenstelsel. Het
was een spectaculaire tocht door verschillende gangen en ruimtes zoals
hierboven al genoemd. Er was zelfs een uitgang aan het eind van de krijtrotsen,
die een prachtig zicht gaf op de kliffen en de zee. Het temperatuurverschil van
15 graden Celsius was ook enorm. In de gangen onder de krijtrotsen was het
behoorlijk vochtig en kil met slechts 10 graden Celsius. Na deze fraaie rondleiding spraken
we nog even met een Nederlandse vrouw van een oud vissersschip, de WON 52, uit Lemmer, die ook
aan de rondleiding had meegedaan en weer op haar elektrische fiets terugging naar
de haven. Daarna wandelden wij via “Boesdal Kalkbrud” ook terug richting de haven. ”Boesdal
Kalkbrud” was een kalkwinningsbedrijf in het gebied Stevns Klint. In de twee ovens aan de rand van de kalksteengroeve, werd
kalk verbrand en in een dal ligt de 20 meter hoge en 60 meter brede piramide,
waar gebroken en gedroogde kalk werd bewaard. In
de jaren zeventig werd de kalksteengroeve gesloten. Tegenwoordig wordt “Boesdal Kalkbrud” gebruikt voor culturele
activiteiten en kan er overnacht worden in een opvangcentrum. Daarna
wandelden we via een voetpad langs Stevns Klint met mooi uitzicht op de
kliffen terug naar onze boot, waar we vermoeid maar voldaan aankwamen. Het begon
al weer druk te worden in de haven met binnenkomende passanten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten