Van Viken naar Kårehamn

We verlieten onze mooie ankerstek bij Viken om kwart voor acht. Ons doel voor vandaag was Kårehamn, een haventje op 30 Nm afstand in het midden aan de Oostkust van het eiland Öland. Er was deze keer geen mist, maar wel weinig wind en ook weer tegen. Op motor koersten we naar Kårehamn. De deining van een paar dagen geleden was volledig verdwenen. Na een windpark vlak voor Kårehamn te hebben gepasseerd, kwamen we door een zeer smalle vaargeul in het haventje van Kårehamn om kwart voor één aan. Ook hier waren we de enige passant. En die kleine haventjes in Zweden stellen ook weinig voor. We lagen in een soort grote betonnen bak met ook hier weer autobanden aan de zijkanten. Wel goed beschut en de zon scheen ook vrolijk. Na een lunch op de boot verkenden we in de middag de omgeving. Naast de betonnen havenbak lag nog een haven, te ondiep voor onze boot, waar enige vissersbootjes aan afgemeerd lagen. Om de havens stond weer een aantal van die bekende Zweedse roodbruine huisjes met eveneens een druk bezet restaurant. Het was dan ook zaterdag en veel Zweden kwamen dan ook met hun auto en campers naar de kust. Ook was er nog een oud werfje met helling om bootjes te liften. Na een wandeling langs het kiezelstrand, waar vele soorten stenen en keien te bewonderen waren en waar ook enige strand- en badgasten van het weekend genoten, liepen we terug naar onze boot. Onderweg konden we het niet laten om nog wat gerookte stukken zalm te kopen in een rokerijtje. Terug op de boot wandelden twee Zweedse stellen langs onze boot. Een van hen sprak ons aan met de vraag of we van Bryxelkrok vandaan kwamen, ook een haventje maar dan aan de noordwestkust van Öland. Hij dacht dat hij daar onze boot had gezien. Maar dat was niet het geval. Ze waren pas in Enkhuizen geweest en vroeg of we daar vandaan kwamen, vanwege de naam van onze thuishaven Huizen op onze boot. En of we op de heenweg waren of terugweg en waar we geweest zijn. Zelf waren ze met hun boot in West Indië geweest, die daarna op transport met een vrachtboot naar Portsmouth was gebracht. Ze waren ook met hun boot in de Sixhaven in Amsterdam geweest. Helaas was er toen een openbaar vervoersstaking. De pont ging niet en ze konden daardoor niet naar de overkant en naar het centrum van Amsterdam. Na dit grappige gesprek begonnen we in het zonnetje met fraaie uitkijk over de haven aan ons borreluurtje, toen de havenmeester langs kwam. Omdat we geen Zweedse kronen bij ons hadden, werden we naar het viswinkeltje verwezen, waar we met creditcard konden betalen. In dat viswinkeltje hadden we net die middag gerookte zalm gekocht. Daar aangekomen en betaald te hebben, vroeg de winkelier om een “registration number”. Toen we aangaven dat we in Nederland geen registratienummer hebben, zei hij: “You must have a registration number for your Mobile-Home”, waarop we antwoordden: “We don't have a Mobile-Home, just a boat!”, waarna het kwartje bij de winkelier viel. Ja, ze zijn hier meer ingesteld op campers dan op boten. Morgen gaan we verder naar het zuiden.