Van Visby naar Klintemala

Gistermiddag toen we net na onze autorit aan ons borreluurtje begonnen, stond er ineens een vrouw naast onze boot, die met haar smartphone foto’s begon te maken. Toen ze zag, dat we enigszins verwonderd keken, sprak ze ons in het Engels aan. Ze was een Amerikaanse uit Manhattan in New York samen met haar tweelingzuster en vriend in Visby. Ze waren met de veerboot vanuit Stockholm gekomen. Ze werkte voor een televisiestation en had familie in Stockholm. Ze had nog nooit van Gotland gehoord. En het was hier zo “Amazing” en “I didn't know this existed” dat ze alles op haar smartphone wilde opnemen. En we moesten ook maar een keer naar New York komen. Vandaag vertrokken we om acht uur uit Visby. Even er voor trok een onweersbui rakelings over. Ons koersdoel voor vandaag was Klintemala, een plaatsje aan de Oostkust van Zweden op een afstand van ca. 53 Nm. Oorspronkelijk zouden we naar Burgsvik gaan, een plaatsje in het zuiden van Gotland, maar gisteren bleek tijdens onze autorit, dat deze haven niet geschikt was voor grotere jachten. Er stond weinig wind, maar wel een vervelende hoge deining uit het noordoosten, vanwege de harde wind van gisteren. Om twaalf uur doken we een dikke mist in, die een uur later gelukkig weer oploste. We konden daarna een kleine twee uur zeilen, maar daarna viel de wind weer weg. Op motor en grootzeil kwamen we de laatste 5 Nm door de fraaie scheren in het plaatsje Klintemala aan. Het was er uitgestorven. We waren de enige passant. Een havenmeester was niet aanwezig, maar wel water en elektra, zodat we onze Carina maar even van het kadevuil uit Visby ontdeden en de watertanks weer op orde brachten. Morgen zien we wel weer verder.