Van Stockholm naar het eiland Rånö

Het wordt hier ’s nachts nauwelijks donker. Het schemert van elf tot twee en dan wordt het alweer licht. Ook de raymarine navigatieapparatuur voelt zich kennelijk happy. De windmeter, die op de route naar Bagenkop de geest gaf, begon in Stockholm spontaan weer te werken. Om kwart over acht verlieten we de jachthaven Wasahamnen in Stockholm en voeren langs diverse veerponten en cruiseschepen, waaronder één van Tui. Het was bewolkt en er stond weinig wind. Op motor en grootzeil voeren we opnieuw door de smalle geulen langs de fraaie scheren bij Stockholm. We keken weer onze ogen uit naar al die mooie gekleurde huisjes en villa's, gebouwd hoog boven op de rotsen. Het Duitse zeiljacht dat in Wasahamnen naast ons lag, had een defecte keerkoppeling en moest wachten op een nieuw exemplaar dat zou worden opgestuurd. Ze zouden daarna verder naar het Noorden trekken en via Finland en de Baltische Staten terug naar Duitsland. Om half drie kwamen we in een mooi besloten ankerplek bij het eiland Rånö aan. De zon was inmiddels gaan schijnen en in de fraaie natuur genoten we van het uitzicht. Aan de oevers stonden een paar verlaten roodbruine vakantiehuisjes. We waren de enige, althans dat dachten we, totdat we gescharrel hoorden in het riet. Het bleek een kudde reetjeste zijn, die water wilden drinken. We hebben er een mooie video van gemaakt. Nooit geweten dat reetjes zout water drinken, maar dat weten we dan nu ook. Morgen gaan we weer verder naar het zuiden.