Van Norrhamn naar Fårösund op het eiland Gotland

Vanochtend stonden we om half zes op. De zon scheen al volop. Vandaag zouden we naar het eiland Gotland vertrekken, een afstand van 68 Nm. Enige consternatie ontstond toen we onze hoofden buiten de kajuit uitstaken. Ons hekanker was kennelijk ‘s nachts los geslagen, zodat we tegen onze Zweedse buren met hun motorjacht aan lagen. Gelukkig stond er weinig wind en zorgden onze stootwillen en die van de buren er voor dat er geen schade ontstond. We lieten het ontbijt maar even voor wat het was en vertrokken onmiddellijk. Het was ook nog even voorzichtig manoeuvreren om te voorkomen dat we met de kiel en roer geen hekankerlijnen van andere jachten zouden raken. Ook was het geultje smal met directe ondieptes ernaast. Even zaten we een beetje in de modder met het roer, maar uiteindelijk liep alles goed af. Om kwart over zes voeren we het haventje Norrhamn uit. Met motor zetten we op de automaat koers naar Fårösund, een plaats tussen de eilanden Fårö en Gotland. We passeerden de fraaie vuurtoren van Landsort. De wind uit het zuidoosten kwam precies op de kop van onze Carina. Eerst 3 bft, later was 4-5 bft voorspeld. Tegen half negen passeerden met 25 knopen voor ons de veerboot uit Nynashamn richting de plaats Visby op Gotland. Halverwege trok de wind aan naar 4-5 bft, zodat onze Carina af en toe een rake klap van een tegemoetkomende golf kreeg. Om half zes kwamen we in het haventje Fårösund Marina aan, maar deze was in zo een slechte staat, wankele steigers en geen waterkraan, dat we per direct naar de Fiskehamnen ernaast voeren, waar we door een zeer vriendelijke Duitse passant werden opgevangen. Er was elekriciteit en water, maar de waterkraan en elektriciteitsaansluiting waren zo ver weg, dat we moesten improviseren om er gebruik van te maken. De Duitser had een dermate lang snoer dat hij zijn elektriciteit van een verre paal kon halen, zodat wij een aansluiting dichterbij konden gebruiken. Ook de waterslangen moesten we verlengen, maar met onze en de slang van de Duitser gekoppeld aan die van de haven, konden we net onze beide boten van water voorzien. Aan de haven stond een soort oude kalkoven en er vaart een pont naar het eiland Fårö. Morgen zou er mist zijn. We weten nog niet wat we morgen gaan doen.