Gisteren hadden we een auto bij de receptie van de jachthaven gehuurd om
vijf uur ’s avonds voor 24 uur. Het was een oude Audi A4 met meer dan 300.000
km op de teller. Maar wel voor de prijs van €45. We deden gisteren de
boodschappen ermee en we haalden diesel voor de boot bij een pompstation in de
buurt. Vanochtend vertrokken we met de Audi voor een rondrit op het eiland
Gotland. We waren nog niet niet weg of het begon vreselijk te plenzen en te
onweren. We reden eerst langs de westkust naar het zuiden en
bezochten we de “Gannarve skeppssättning”, een bootvormige graf in de plaats
Gannarve. Het is één van de ongeveer 350 bootvormige
graven op het eiland. De graven zijn afgebakend
door grote staande stenen, die de vorm van een schip vormen. In de meeste
gevallen is slechts één graflegging in elk graf ontdekt. Daarna kwamen we
langs Sandhamn een klein haventje met leuke oude visserhuisjes, die ook weer
tot een cultureel erfgoed behoorden. Even verderop stond een leuk molentje. We reden verder naar het plaatsje Burgsvik,
die een kleine haven heeft. Ons plan was om daar morgen naar toe te gaan, maar
bij nader inzien bleek deze haven te klein en ook te open voor onze boot, zodat
we besloten om voor morgen maar een andere bestemming te zoeken. Vervolgens
bezochten we de zuidelijkste punt Hoburgen van Gotland. Het waaide hard en de
regen was inmiddels gestopt, maar het uitzicht was niet echt spectaculair.
Langs de oostkust reden we terug naar de vuurtoren “När Fyr”. De vuurtoren
verving een lichtschip, die op de buitenste punt van Närsholmen lag. De vuurtoren was oorspronkelijk uitgerust met een
kerosinelamp voor de verlichting en werd in 1961 elektrisch aangestuurd en
tevens geautomatiseerd. Vervolgens bezochten we een fraaie kerk in Folhammar,
de Folhammar Kyrka. Na voorgaande kerkelijke bouwwerken is de huidige in de 14de
eeuw in gotische stijl met kalksteen gebouwd. De toren ernaast dateert mogelijk
van een andere kerk. Die informatie was niet duidelijk. Voor de laatste
bezichtiging reden we naar Folhammar, een natuurreservaat, dat werd opgericht
in 1974, is 77 hectare groot, waarvan 17 hectare land en 60 hectare water en
waar we weer een rauk-veld van rotsachtige kalksteenpilaren konden bewonderen,
zoals beschreven in deze blog op 9 juni “Fietsen op het eiland Fåro”. Het
rauk-veld is omgeven door kiezelstranden. Daarna reden we snel terug
naar onze boot, omdat we de huurauto om vijf uur weer moesten inleveren. We
weten nog niet waar we morgen naar toe gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten