Wandeling naar het dorpje Landsort op het eiland Öjå

Vandaag scheen de zon ook weer vrolijk toen we opstonden en het was wederom ook niet koud. Inmiddels was het ook gezellig druk met passanten in de haven. Na het ontbijt en koffie maakten we een wandeling naar het plaatsje Landsort op het meest zuidelijke deel gelegen van het smalle maar lange eiland Öjå en tevens ook het meest zuidelijke punt van de scherenkust van Stockholm. Na een wandeling van drie kilometer, kwamen we in het idyllische plaatsje Landsort aan. Een verzameling van allerlei soorten roodbruine huisjes veelal op rotsen gebouwd. De oorspronkelijke bewoners waren vissers. Door steeds rondom het eilandje Öjå te vissen, is het dorpje ontstaan. Landsort heeft twee zeer kleine sfeervolle haventjes. In één van die havens ligt ook een Pilotboot. Van oudsher was hier al een Pilotstation aanwezig. Een paar honderd meter naar het zuiden staat de vuurtoren. De toren werd gebouwd in 1689. Een kegelvormige sectie werd in 1870 toegevoegd en heeft daarmee een hoogte van 25 meter. Het licht bevindt zich op 44,5 meter boven de zeespiegel en heeft een reikwijdte van 22 zeemijl. De eerste echte vuurtoren werd in 1651 ontstoken met open vuren. Tussen die toren en de huidige toren hebben er enkele verschillende gebouwen dienstgedaan als vuurtoren. De toren die in 1689 werd gebouwd brandde nog op kolen. In 1840 werd er een koolzaadolielamp geïnstalleerd en vanaf 1887 werd er paraffine gebruikt. In 1938 werd het licht geëlektrificeerd. De vuurtoren van Landsort is één van de oudste in Zweden. Na een prachtige wandeling door het dorpje, langs de vuurtoren en de rotsachtige kust, waar nog bunkers en afweergeschut van de WO-2 en "koude oorlog" stonden, wandelden we weer terug naar onze boot. Hoewel de wind niet uit een gunstige hoek waait, willen we morgen naar het eiland Gotland.