Van Kårehamn naar Grönhögen

Vannacht regende het behoorlijk, maar vanochtend was het gelukkig weer droog. Om half acht wilden we vertrekken naar Grönhögen, een havenplaats op 58 Nm aan de zuidwestkust gelegen op het eiland Öland. Net toen we wilden vertrekken, kwam een Duitser van een Camper naar ons toelopen. Hij zag de naam Huizen op onze boot en wilde graag vertellen dat hij daar ook geweest was met zijn vrouw, toen ze vorig jaar vanuit Kampen het IJsselmeer rondfietsten. Maar dit jaar wilde zijn vrouw naar Zweden. Hij had ook een kilo kibbeling gehaald in het viswinkeltje, een aanrader zoals hij zei. Maar wij hadden daar gerookte zalm gekocht en dat vond hij gelukkig ook goed. Even later gingen we het haventje uit. Er stond nauwelijks wind en ook nog vanuit het noorden, zodat we weer op motor onze koers naar het zuiden moesten zetten. We kregen last van duizenden kleine vliegjes, die overal op gingen zitten. Dat gebeurt dus niet alleen op het Markermeer. Gewapend met de stofzuiger werkten we ze zoveel mogelijk weg. Drie uur later capituleerden de vliegjes. Halverwege passeerden we op een paar mijl afstand de Zweedse Kustwacht, die samen met een Politiepatrouilleboot de kust aan het bewaken waren. Even dachten we dat we aan de beurt waren, omdat er verder geen enkele andere zeiler of boot in de buurt was, maar dat viel gelukkig mee. We passeerden om half vier de fraaie vuurtoren in het zuidelijkste punt van Öland en meerden om vier uur af in de haven van Grönhögen, waar de havenmeester in een geel hesje al zwaaiend ons stond op te wachten. We kregen een mooie plaats achter een andere Nederlander met zijn zeiljacht uit Rotterdam. De havenmeester had ook gezeild, 12 jaar non-stop. Daardoor was zijn huis verwaarloosd en had hij zijn boot verkocht om zijn huis weer op te knappen. Nu als havenmeester was hij weer bezig met bootjes. Ook wilde hij een “Mobile-Home” aanschaffen. Niet lang daarna kwam er een Dufour 445 uit Caen, een plaats in Frankrijk, met vier Fransen aan boord binnenvaren, die voor ons wilden afmeerden. Na hen geholpen te hebben met aanmeren, vertelden we dat we vorig jaar met onze boot La Rochelle hadden bezocht. Of we ook de eilanden Ile de Ré, Ile de Groix, Ile d’Yeu en Belle Ile hadden bezocht. “Mais bien sur!”. Ze voeren met hun boot naar Helsinki vanuit Cherbourg met steeds andere bemanning aan boord. Even later kwam de havenmeester aanlopen en zei, toen we in de kuip van ons wijntje genoten, dat er een derde Nederlander was aangekomen. Nadat we hem er op wezen dat het een Franse boot was met een vlag van dezelfde kleuren maar dan verticaal, zei hij: “Your flag is better”. Nou, dat was dan weer een opsteker. Morgen blijven we hier een dag.